یادداشتی از بنفشه امامی نیا:

مرثیه ای برای داشته هایی که از کرمانشاهیان گرفته شد

ایرسا_ دلم برای غریبی کرمانشاه می سوزد. وقتی قدمی در شهر می زنیم، به وضوح می بینیم که در گذشته های نه چندان دور، شهرمان چه زیبایی ها و جاذبه هایی داشت، اما اکنون از وجود اغلب آنها بی بهره ایم و در واقع آنها را از دست داده ایم.

درختان زیبایی که قطع شدن و جای خود را به ستون های زشت و بی روح سیمانی دادند، شهربازی زیبا و پرنشاط که امروزه متروکه و مخروبه شده، رودخانه زیبای قره سو که اکنون بوی تعفن آن همه را آزار میدهد، فانفار بانشاط تاق بستان که اکنون چیزی از آن باقی نمانده ، پارک شاهد که روزگاری زیباترین محل برای تفریح  کرمانشاهیان بود و اکنون تمایلی  برای آنجا رفتن وجود ندارد، پیست زیبای اسب دوانی کرمانشاه که اکنون اثری از آن نیست و مثالهای فراوان دیگر که مجال بیان آن  در این مقاله نیست.

همه اینها و بسیاری موارد دیگر که همگی از زیبایی های کرمانشاه بودن اما به خاطر سهل انگاری  ها آنها را از دست داده ایم.

READ  جوانان موتور محرک پیشرفت و تعالی انقلاب اسلامی و پیشرو در عرصه خدمتگزاری به نظام و مردم در گام دوم انقلاب اسلامی هستند

باید غصه خورد به حال همه آنهایی که می توانستند داشته های زیبای کرمانشاه را حفظ کنند اما کوتاهی کردند و اکنون حسرت آنها بر دل تک تک ما کرمانشاهیان مانده است.