
خبرنگار؛ اکبر ذهابی نیا
ایرسا آنلاین_ کشاورزی ستون امنیت غذایی و یکی از مهمترین مؤلفههای امنیت ملی است اما تولیدکننده هر روز با مانعی تازه روبهروست کمبود نهاده، سوخت، ماشینآلات فرسوده و افزایش هزینهها در حالی که قیمت محصول گاه پاسخگوی هزینه تولید نیست.
تا کجا باید کشاورز تاوان ضعف سیاستگذاری را بدهد؟ تأخیر در پرداخت مطالبات بهویژه گندمکاران اعتماد و انگیزه تولید برای سال آینده را کاهش میدهد
کشاورزی با بخشنامههای مقطعی و مدیریت واکنشی اداره نمیشود این بخش به برنامهای چندساله کارشناسی و مبتنی بر منابع آب و اقلیم و بازار و اقتصاد تولید نیاز دارد. بیتوجهی به آن افزایش قیمت غذا وابستگی به واردات مهاجرت روستاییان و تضعیف امنیت غذایی را به دنبال خواهد داشت.
حمایت واقعی یعنی تأمین بهموقع و باکیفیت نهاده ، سوخت و ماشینآلات ، تسهیلات مناسب ، بیمه کارآمد ، قیمتگذاری منطقی ، بازار مطمئن و پرداخت بهموقع مطالبات.
کشاورز صدقه نمیخواهد شرایط عادلانه و برنامهای روشن برای تولید میخواهد هر تصمیم نادرست و هر تأخیر دیوار بیاعتمادی میان سیاستگذار و تولیدکننده را بلندتر میکند.
کشاورزی باید در مرکز سیاستگذاری اقتصادی کشور باشد. اگر این بخش آسیب ببیند سفره مردم اقتصاد روستا اشتغال و امنیت غذایی نیز آسیب خواهد دید.
کشاورزی جای آزمون و خطا نیست امروز باید آن را بهعنوان اولویتی راهبردی جدی بگیریم پیش از آنکه تولیدکننده از تولید ناامید شود.



ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰