محمد حقیقی راد؛

مسکن و درمان و حمل و نقل را جدی بگیرید

ایرسا- در گذشته خط فقر مطلق در حدود ۱۰ میلیون تومان بود که این رقم با توجه به گرانی‌های اخیر و عدم افزایش حقوق می‌تواند تا ۱۸ میلیون نیز افزایش داشته باشد.

به همین دلیل سوال اینجاست که کسانی که به مردم وعده می‌دهند چگونه می‌خواهند این خط فقر را بشکنند و به وعده‌های خود عمل کنند؟ آمار‌های رسمی دیگر نشان می‌دهد که بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون نفر در کشور زیر خط فقر مطلق هستند. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند و سیاست‌های اقتصادی تغییر نکند این آمار‌ها روزبه روز افزایش پیدا می‌کند و در آینده به شکل غیرقابل کنترلی در خواهد آمد. ۹۰ درصد مردم ایران در زندگی خود به شکل‌های مختلف فقر را چشیده‌اند. حتی اگر کسانی بیشتر از ۱۸ میلیون نیز درآمد داشته باشند، اما به انحای مختلف طعم فقر را چشیده اند.

دریافتی یک خانوار کارگر بدون هیچ غلوی هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان می شود ؛ درست که بعضی ها جان دارند و دو جا کار می کنند اما حدس می زنم حدود ۴میلیون خانوار تحت پوشش بهزبستی و کمیته امداد و حداقل بگیر و کمتر از حداقل تامین اجتماعی هستند چون سنوات پایینی دارند اما برای همه این افراد خوش بینانه ۶میلیون تومان دریافتی در نظر گرفتم که با یارانه اگر سه نفر باشند و یک میلیون و دویست هزار تومان بگیرند با ۶میلیون تومان حقوق می شود هفت میلیون و دویست تو  حالا ببینیم که اگر کف کف قیمت ها و شرایط حیات را در نظر بگیریم چه اتفاقی می افتد
_کف کف قیمت ۳ میلیون تومان اجاره خانه و پول شارژ و تلفن و گاز و برق و.. اگر خانه در روستاها و حاشیه های دورافتاده و زیر زمین منازل متروکه و صاحبخانه بی نیاز باشد.
_اگر فقط هر وعده هر نفر یک تخم مرغ بخورد می شود ۹ عدد و قیمت هر عدد ۳ هزار تومان که می شود ماهی ۸٠٠ هزار تومان
_هر نفر هر وعده نیم بربری بخورند روزی ۴/۵ عدد که میشه روزی ۲۲۵۰۰ تومان و ماهی ۶٠٠ هزار تومان (شرایط حیات و با عوارض وحشتناک)
_روغن و نمک و چابی و قند و شکر برای هر سه نفر جمعا ۳٠٠ هزار تومان
_وسایل بهداشتی مثل صابون و مسواک و خمیردندان و پد بهداشتی و مایع ظرفشویی و پودر لباسشویی و  پول اصلاح و… همه چیز ۴٠٠ هزار تومان (می بینید که کف قیمت هست)
_پول مدرسه بچه شامل لباس و کیف و خودکار و مداد و…. حمل و نقل و.. ( بدون تبلت و اردو و کلاس فوق العاده ) و یک خوراکی کوچک مثلا کلوچه ماهی ۴٠٠ هزار تومان
_پول ایاب و ذهاب با مترو و اتوبوس برای  پدر خانواده و همه افراد بدون هیچ مسافرتی ماهی ۵٠٠ هزار تومان
_روزی ۱ لیتر شیر می شود ۱۵ هزار تومان تومن و ماهی ۴۵٠ هزار تومان تومن
_فقط یکبار مراجعه به پزشک و دارو برای این سه نفر اگر هیچ سونوگرافی و آزمایشگاه نداشته باشند می شود  ۳٠٠ هزار تومان
_پول یک دست لباس برای یک سال این خانواده میشه جمعا ح داقل ۶ میلیون تومان یعنی ماهی ۵٠٠ هزار تومان
یعنی فقط شرایط زنده ماندن را در نظر گرفتم ولی بعد از یکسال این خانواده دچار مشکلات کبدی و سو هاضمه و اختلال رشد بچه و مشکلات دهان و دندان و گوارش می شوند و قطعا سلامتی خودشان را از دست می دهند.
جمعا ۷/۲۵٠/٠٠٠ تومان یعنی این خانواده ماهیانه برای زنده ماندن هم با این کیفیت فاجعه بار بدون سبزی و میوه و گوشت. در صورتیکه اگر بخواهیم حداقل ها را منطقی در نظر یگیریم همان عدد ۱۸ میلیون تومان درست است و این نشان می دهد معیشت امروز دغدغه بزرگی برای خانواده ها ایجاد کرده و اگر اقتصادی درون زا و مبتنی بر تولید و با حداقل استاندارد های ارتباط با بیرون را نداشته باشد تداوم این شرایط بحران زا خواهد بود.
در چنین شرایطی دولت برای جلوگیری از عمیق‌تر شدن وضعیت فقر و کاهش آن، باید به صورت جدی با گروه‌ها و نهاد‌های رانتی غیرپاسخگو برخورد کند و دست آن‌ها را از اقتصاد کوتاه کند. این گروه‌های رانتی همواره بخش مهمی از اقتصاد کشور را در اختیار داشته و بدون پاسخگویی نسبت به عملکرد خود رفتار کرده‌اند. اگر رئیسی در واقع قصد دارد فقر را در کشور ریشه‌کن کند، باید منابع این گروه رانتی را از آن‌ها بگیرد و به تولید کشور تزریق کند. در چنین شرایطی می‌توان شاهد رونق اقتصادی و کسب و کار‌ها بود و می‌تواند از سرمایه‌های خارجی برای تقویت بنیه اقتصادی کشور استفاده کند و پول‌های بلوکه شده را در اختیار تولید قرار بدهد.
در نتیجه اگر دولت قصد دارد فقر مطلق را در کشور ریشه‌کن کند باید ارکان مختلف حاکمیت را در راستای این رویکردها با خود همراه کند. اتفاقی که با توجه به حمایت‌هایی که از وی می‌شود و همراهی ساختار قدرت امکان‌پذیر است.
اما در این شرایط به دولت توصیه می کنم که  در سیاست گذاری روی درمان رایگان و سیستم حمل و نقل و مسکن و کنترل تورم کار کند.
تحریم ها فقط بحث دلار و دارو نیست و تصور پیدا کردن مسیرهای جدید مالیاتی و وضع عوارض عمومی را باید از اذهان خارح کرد و تداوم این شرایط و اتفاقی که می افتد این است که صدمات زیادی به سلامت شهروندان وارد می کند که قابل محاسبه نیست؛  لطفا مسکن و درمان و حمل و نقل را جدی بگیرید.